กระเป๋าเล็กกระเป๋าใหญ่
posted on 08 Aug 2009 18:26 by lemokung in Special
เมื่อปีที่แล้วน้องสาวได้กลอนนี้มาจากที่โรงเรียน
เป็นเหมือนโครงการรักการอ่านน่ะค่ะ
แพรอ่านแ้ล้วชอบมากเลย เลยขอถ่ายเก็บไว้
วันนี้ไปคุ้ยมาอัพบล็อกล่ะ
เห็นว่ามาจากหนังสือชื่อ "หัสดีคำกลอน" ของ สามารถ ศักดิ์เจริญ
แต่ไม่ได้บอกว่าบทกลอนนี้ชื่อว่าอะไร?
เอกสารที่ว่าอ้างอิงมาจาก บล็อกนี้ ด้วยค่ะ
ยังไงก็ลองอ่านดูนะคะ รอบแรกอาจอ่านแล้วงงๆซักหน่อย
ลองอ่านซ้ำๆช้าๆดูนะคะ นึกภาพตามด้วยจะเข้าใจ
คิดเห็นยังไงบอกกันบ้างนะ 
---------------------------------------------------
เกิดคดีความฟ้องร้องต่อศาล
ชายเหี้ยมหาญฮึกสยบตบผู้หญิง
สอบปากคำจำเลยเผยความจริง
เหตุผลติงสำนวนต่อน่าพอใจ
พิจารณาสรุปความ...คำถามสุดท้าย
จำเลยชายต้องตอบคำถามใหม่
"คุณเป็นชายแล้วไปตบหล่อนทำไม
เหตุผลใดให้การมาอย่าโมเม"
ชายเหลือบดูคู่กรณีเห็นทีหยิ่ง
แล้วให้การตามจริงไม่หันเห
"ผมเจอหล่อนที่ป้ายจอดรถเมล์
ยืนหน้าเบ้บุญไม่รับอัประมาณ
ขึ้นรถเมล์คันเดียวกันมันงี่เง่า
พอกระเป๋าเข้ามาเก็บค่าโดยสาร
เธอสำแดงเดชบอกออกอาการ
สุดทนทานนั่งข้างเธอ...ผมเผลอไป
เธอเปิดกระเป๋าใหญ่แล้วหยิบกระเป๋าเล็ก
เปิดกระเป๋าเล็กแล้วปิดกระเป๋าใหญ่
หยิบแบงค์จากกระเป๋าเล็กในทันใด
แล้วเปิดกระเป๋าใหญ่ในทันที
เธอปิดกระเป๋าเล็กแล้วใส่ลงกระเป๋าใหญ่
ส่งเงินให้เด็กกระเป๋าขมันขมี
พลางปิดกระเป๋าใหญ่ไม่รอรี
ครั้นรับตั๋วทันทีเธอฉับไว
เธอเปิดกระเป๋าใหญ่แล้วหยิบกระเป๋าเล็ก
เปิดกระเป๋าเล็กแล้วปิดกระเป๋าใหญ่
เอาตั๋วใส่กระเป๋าเล็กอย่างเร็วไว
แล้วเธอเปิดกระเป๋าใหญ่ไม่รอช้า
ปิดกระเป๋าเล็กแล้วใส่ลงกระเป๋าใหญ่
แล้วก็ปิดกระเป๋าใหญ่อย่างแน่นหนา
รับตังค์ทอนจากกระเป๋าแ้ล้วกานดา
เปิดกระเป๋าใหญ่แล้วหยิบหากระเป๋าเล็ก
เปิดกระเ้ป๋าเล็กแล้วหยิบหากระเป๋าใหญ่
ตังค์ทอนใส่กระเป๋าเล็กแล้วปิดเหง็ก
หยิบกระเป๋าใหญ่แล้วเปิดใส่กระเป๋าเล็ก
ปิดกระเป๋าใหญ่แล้วตรวจเช็คเหมือนเช่นเคย
ครั้นนายตรวจขึ้นมาหาช้าไม่
เธอเปิดกระเป๋าใหญ่หยิบกระเป๋าเล็กหน้าตาเฉย
ปิดกระเป๋าใหญ่เปิดกระเป๋าเล็กไม่ช้าเลย
หยิบตั๋วเผยให้นายตรวจได้ตรวจตรา
แล้วปิดกระเป๋าเล็กก่อนเปิดกระเป๋าใหญ่
ใส่กระเป๋าเล็กลงไปไม่กังขา
แล้วเธอปิดกระเป๋าใหญ่ไม่รอรา
พอรับตั๋วกลับมามิช้าใย
เปิดกระเป๋้าใหญ่แล้วหยิบกระเป๋าเล็ก
เปิดกระเป๋าเล็กแล้วปิดกระเป๋าใหญ่
เอาตั๋วใส่กระเป๋าเล็กแล้วปิดไว
เปิดกระเป๋าใหญ่ใบเล็กใส่จนเนียนัว"
ตุลาการนั่งฟังความตามคดี
บอก..."หยุดทีฟังแล้วน่าเวียนหัว
กระเป่าเล็กกระเป๋าใหญ่ดูพันพัว
น่าเวียนหัวพัลวันพอกันที"
จำเลยชายได้จังหวะจึงฉะฉาน
ข้าแต่ศาลที่เคารพคิดดูถี่
ท่านเพียงฟังยังเวียนหัวถึงเพียงนี้
แล้วผมนี่นั่งข้างหล่อนจะทนไย
ตุลาการพินิจผลถึงต้นเหตุ
พิจารณาเห็นสมควรจะตบได้
จึงยกฟ้องปลดปล่อยจำเลยไป
กระเป๋าเล็กกระเป๋าใหญ่พอกันที
---------------------------------------------------
อ่านแล้วพอรู้เรื่องกันบ้างมั้ยคะ?
แล้วอ่านกันกี่รอบ? แล้วรู้มั้ยว่ามีกระเป๋าเล็กกระเป๋าใหญ่กี่ครั้ง?
ถ้าเกิดมีคนถามว่าได้ข้อคิดหรือมีสาระอะไรมั้ยเนี่ย?
จะมีใครตอบได้มั้ยนะ 
ป.ล. วันนี้ซื้อ วานวาน เล่มใหม่มาแล้วค่ะ เป็นหนังสือที่ซื้อเองในรอบหลายเดือน
สนุกมากเลย
edit @ 8 Aug 2009 19:01:11 by Prae
)
#1 By The Metal of Jett's Blog on 2009-08-08 19:01