2010 Report

posted on 30 Dec 2010 18:45 by lemokung

 

พอปลายปีปุ๊บ สำนักข่าวที่ไหนๆก็ทำรายงานพิเศษสรุปข่าวเด่นในปีนั้นๆกันเยอะแยะเลย

ปีนี้มีเรื่องเกิดขึ้นเยอะแยะ ทั้งสถานการณ์โลก  ข่าวเด่นในไทย 

ตัวแพรเองก็คิดว่ามีเรื่องเด่นๆเกิดขึ้นกับตัวเองเยอะเหมือนกันในปีนี้ค่ะ เลยอยากทำรายงานพิเศษของตัวเองดูบ้าง

แต่คิดว่าคงไม่ใช่อะไรที่คนอื่นจะอยากอ่านมากซักเท่าไหร่ เลยเอามาใส่ตรงนี้ดีกว่า

ไว้ให้ตัวเองมาเปิดอ่านเตือนความจำ หรือใครที่อยากอ่านก็ค่อยกดเข้ามาอ่านเองดีกว่าเนอะ

 

กล้าที่จะทำร้ายจิตใจคนอื่น

ฟังดูเป็นเรื่องที่ไม่ค่อยดีเท่าไหร่ จริงแล้วก็เช่นการปฏิเสธคน อะไรพวกนั้นมากกว่า

แต่ก็นั่นล่ะค่ะ ที่ผ่านมาบางทีก็เกรงใจคนนั้นคนนี้ มากเกินไปเราก็โดนอยู่ฝ่ายเดียว

ปีนี้เริ่มเรียนรู้ที่จะกล้าปฏิเสธในสิ่งที่ไม่ต้องการ ไม่อยากทำ ทั้งทางตรงและทางอ้อม

หรือบางครั้งก็พูดออกไปในสิ่งที่คนอื่นทำให้เรารู้สึกไม่ชอบ โดยที่ก่อนหน้านี้เก็บไว้มาตลอด

ทั้งบอกตรงๆกับเจ้าตัว หรือไม่ก็เตือนทางอ้อม

อาจดูเอาแต่ใจตัวเองไปหน่อยก็ได้?  เพราะแพรมีโลกส่วนตัวสูงแล้วก็มีระเบียบที่ตัวเองตราขึ้นไว้ในโลกนั้นค่ะ

ถ้าใครก้าวล้ำเข้ามาล่ะก็สมัยก่อนทำได้แค่ยอมเค้าไม่ก็หนี แต่เดี๋ยวนี้จะเริ่มขู่เป็นแล้วล่ะ

 

ประสบความสำเร็จด้านการเรียน

แพรถือว่าแค่นี้แพรก็ประสบความสำเร็จแล้วนะ อาจจะไม่ได้เป็นนักเรียนดีเด่นได้โล่ห์

แต่ได้เกรดที่น่าพอใจ มีโอกาสสอบติดมหาวิทยาลัยดีดี พ่อแม่ไม่ต้องเป็นห่วง

แค่นี้ล่ะ แพรถือว่าพอใจแล้วก็ประสบความสำเร็จแล้ว

 

ญาติเสีย 23ตุลาคม

 

อาจารย์สุขศึกษาเสีย

ด้วยโรคมะเร็งตับ ทำให้โรงเรียนหาอาจารย์มาแทนไม่ทัน ทั้งปีเลยไม่ได้เรียนแบบเป็นชิ้นเป็นอัน

ตั้งแต่มีข่าวทำแท้งดังขึ้นมา อาจารย์พละที่มาสอนแทนก็ให้อภิปรายแต่เรื่องความเสี่ยงในวันเรียน

ทั้งการป้องกันการตั้งครรภ์? กฏหมายให้เด็กที่ท้องมาเรียนควรหรือไม่? ทำแท้งถูกกฏหมายควรหรือไม่?

 

พลาดการถ่ายรูปหนังสือรุ่นแบบรวมทั้งระดับ

เพื่อนแพรอยากไปกินก๋วยเตี๋ยวเพราะหิว แพรเลยตามไปด้วย

พอถึงเวลาปุ๊บคนอื่นก็ไปถ่ายกันหมด กลับมาเหมือนจะทันแต่เพื่อนบอกว่าไม่กล้าวิ่งเข้าไปแล้ว

ถึงตอนนี้ก็ยังเสียดาย พิมพ์ไปใจนึงก็อยากกดลบด้วย แต่ว่าก็พิมพ์เอาไว้ให้ตัวเองอย่าลืมดีกว่า

โทษเพื่อนคนไหนๆก็รู้สึกแย่เหมือนกัีน เพราะงั้นก็โทษตัวเองนี่ล่ะที่ตามเพื่อนไป

ยังดีที่พอเพื่อนคนอื่นขึ้นมาเห็นเราไม่ไดุ้ถ่าย ก็ช่วยปลอบใจว่ายังมีถ่ายรูปห้องอีกนะ

ไม่ต้องห่วง ยังได้ถ่ายอีกเยอะ กับท่าทางของเค้าที่รู้สึกเสียใจ เสียดายแทนเรา (รึเปล่า??)

แต่แค่นั้นก็พอทำให้แพรรู้สึกดีขึ้นเยอะแล้วค่ะ

นั่งนึกถึงเรื่องนี้ทีไร มันจะเริ่มด้วยความเสียใจ เสียดาย แล้วจบด้วยความรู้สึกดีดีทุกครั้งเลย